Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑΓΜΑ-ΤΣΙΠΑΚΙ
πηγή:http://asimpiestos.blogspot.com/
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Επιστολή Ηγούμενου από τα Ιεροσόλυμα καταγγέλει τον Θεόφιλο και ζητά την καθαίρεσή του!
Μια συγκλονιστική επιστολή φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα η ηλεκτρονική μας εφημερίδα ''ΣΑΜΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ'' όπου αποδεικνύει για άλλη μια φορά με ποιο τρόπο ο πραξικοπηματίας Θεόφιλος καθαίρεσε τον κανονικό Πατριάρχη Ειρηναίο 'Α και όχι μόνο αυτό αλλά τον υποχρεώνει και σε περιορισμό εδώ και 4 χρόνια στο κελί του! Η επιστολή συντάχθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 2012 από τον ιερομόναχο Ιωάννη όπου είναι Επιστάτης της Ιεράς Μονής του Οσίου Θεογνίου. Το μοναστήρι αυτό υπάρχει από το 480 π.Χ. βρίσκεται ανατολικά της Βηθλεέμ και ο πατήρ Ιωάννης τοποθετήθηκε εκεί το καλοκαίρι του 2010 όπου ανακαινίσθηκε.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΙΡΗΝΑΙΟ:
ΕΝΩΠΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ΔΗΛΩΣΙΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΠΕΡΙ ΑΠΟΚΗΡΥΞΕΩΣ ΤΟΥ ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΟΥ
ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΤΗΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
1. Προερχόμενος εκ του Πατρίου Ημερολογίου, έλθων εις Ιεροσόλυμα, κατόπιν αποφάσεως της Συνόδου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων ενετέχθην εις την Γεραράν Αγιοταφιτικήν Αδελφότητα, ήτοι το Τάγμα των Σπουδαίων, που έλαμψε ως αστήρ πολύφωτος εις την υπ'ουρανόν Εκκλησίαν καθ'όλα τα παρελθόντα έτη της ιστορίας του.
2. Διηκόνησα εις την Βασιλικήν της του Χριστού Γεννήσεως επί ένα και ήμισυ έτος και αργότερα ανέλαβα την επιστασίαν και την ανοικοδόμησην της Ιεράς Μονής Οσίου Θεογνίου Επισκόπου Βιτυλίου, γνωστή ως κτήμα Γαλακτίωνος δι' εξόδων μου, με την συνδρομήν και της Ιεράς Μονής Αγίου Σάββα, επί πέντε συναπτά έτη.
3. Κατά την διάρκεια των ετών αυτών εγενόμην μάρτυς γεγονότων και καταστάσεων τα οποία μόνον θλίψιν, όνειδος, πόνον, απογοήτευσιν και μαρτύριον προεκάλεσαν εις την ψυχήν μου προερχόμενα εξ αντιχριστιανικών, ανορθόδοξων και απανθρώπων συμπεριφορών του καταληψία του Πατριαρχικού Θρόνου της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Πολλοί δε εκ των Αγιοταφιτών έφθασαν εις το σημείον ως ο πρώην Ασκάλωνος κ. Νικηφόρος να αναθεματίσουν εγγράφως τόσο τον καταληψία του Πατριαρχικού Θρόνου κ. Θεόφιλο Γιαννόπουλο όσο και τον Αρχιγραμματέα Κωνσταντίνης Αρίσταρχο Περιστέρη δια της απαδούσας εις Αρχιερείς συμπεριφοράς των προσβαλούσας τα χρηστά ήθη και την ελευθερίαν του προσώπου ην ετίμησεν ο ίδιος ο Θεός δια του χαρίσματος του αυτεξούσιου προς το πλάσμα Του.
4. Συγκεκριμένα εγενόμην γνώστης της Συνεδρίας της 5ης/18ης Φεβρουαρίου 2005 της Ιεράς Συνόδου του ΠΑτριαρχείου Ιεροσολύμων, εις την οποίαν κατεδικάσθη η κίνησις φατρίας και τυρείας όσων Συνοδικών, κληρικών και μοναχών συνυπέγραφον κατά του νομίμου και κανονικού Πατριάρχου των.
5. Κατόπιν διαπίστωσα, ότι ουσιαστικώς αι κατηγορίαι του εν συνεχεία κειμένου της αποκηρύξεως του Πατριάρχου κ.κ. Ειρηναίου της 5ης Μαίου 2005 υπό ομάδος κατευθυνομένηςυπό των σκοτεινών δυνάμεων Αγιοταφιτών πατέρων, δεν απεδείχθησαν αληθείς ουδέ περιλαμβάνονται εις του λόγους οίτηνες προβλέπουν την έκπτωσιν Πατριάρχου α) αίρεσις και β) σωματική ή πνευματική αδυναμία ασκήσεως καθηκόντων. Η όλη δε κίνισις των μελών της Αγιοταφικής Αδελφότητας, δεν ήτο αποτέλεσμα Συνοδικής διαδικασίας, αλλά παρασυναγωγής ως προιόν τήξεως φατρίας και τυρείας κατά του Πατριάρχου των. Συνεπώς η παράνομως βάσει των εκκλησιαστικών και πολιτειακών κανόνων απόφασις περί αποκυρήξεως ήτοι ανυπόστατος, καθ'όσον ελήφθη υπό μη νομίμως υποστατού, ήτοι αυθαιρέτου, διοικητικού οργάνου, δι' αναληθών και αναποδείκτων κατηγοριών.
6. Δεν επήλθε χηρεία του Θρόνου, διότι ούτε παραιτήθη ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος Ά.
7. Διαδικαστικώς εις την παράνομον αποκήρυξιν δεν μετείχον, όπως προβλέπει ο νόμος, ουδέ τα 2/3 των εκλεκτόρων των Επαρχιών του Πατριαρχείου εις ανατολικήν και δυτικήν όχθην. Πέντε μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου απεβλήθησαν παρανόμως, και ως εκ τούτων ηόλη διαδιακσία έπασχεν ακυρότητος.
8. Ο Πατριάρχης κ.κ. Ειρηναίος 'Α δεν εκρίθη, ούτε κατεδικάσθη εξ ουδεμίας δικαστικής Αρχής, δι όσα ψευδή και ανυπόστατα κατεμαρτυρήθησαν εναντίον Του, ουδέ η Πανορθόδοξος Σύνοδος της 24ης Μαίου 2005 συνήλθεν ως Δικαστήριον δια να Τον κρίνη, ούτε, ως εκ τούτου, επέβαλεν ποινήν εκπτώσεως του αξιώματός Του.
9. Οι απάνθρωπες και απαράδεκτες και πέραν πάσης χριστιανικής ηθικής συνθήκες διαβιώσεωςτου Πατριάρχου κ.κ. Ειρηναίου 'Α ο ακούσιος εγκλεισμός Του εις το κελλίον Του, η απαγόρευσις καν δι' ιατρικούς λόγους εισόδου και εξόδου Του εκ του Πατριαρχείου, δηλούν απεριφράστως την αλαζονείαν, την εγκληματικήν συμπεριφοράν, την ανασφάλειαν και την ανοχήν, ήτις κατά τους ιερούς κανόνας, επιφέρει ''ταυτοπάθειαν της αδίκου ποινής επί του επιβάλλοντος ταύτην'' (καν. 4 της 'Α Οικουμενικής Συνόδου).
10. Οι συνεχείς πολυετείς εκμισθώσεις από το 2005 έως και σήμερον, της περιουσίας του Πατριαρχείου, υπό δυσμενείς δια το Πατριαρχείον συνθήκας, πρόφασις διά την οποίαν εγένετο και η αποκήρυξις του Πατριάρχου κ.κ. Ειρηναίου 'Α, η μή ανάκτησις εδαφών προς όφελος του Πατριαρχείου, οι παραχωρήσεις δικαιωμάτων επί των Παναγίων Προσκυνημάτων υπό την μορφήν οικονομικής ενισχύσεως έργων, η απαράδεκτος ερήμωσις της πνευματικής ζωής της Αγιοταφίτικης Αδελφότητος, η συστράτευσις πολιτικών και άλλων προσώπων και μέσων, δια την επικράτησιν και διασφάλισιν διοικητικών θέσεων ταγών της ανορθοδόξου ''διαδοχής'' του Θρόνου του Πατριαρχείου, άγος εκ του οποίου πάσχει εις τέλος η Πατρίς και το Γένος ημών παρά πάντων.
11. Τέλος δε η δωρεά κορανίου εις μουσουλμάνους, σταυρόν εις γυναίκας (επισκόπους) του Λουθουρανικού δόγματος, είσοδος καθολικών υπό της Ωραίας Πύλης εις τα Άγια των Αγίων μας,εκ μέρους του καταληψία του Πατριαρχικού Θρόνου, κατά παράβασιν πάντων των σχετικών Ιερών Κανόνων της Αποστολικής και των Οικουμενικών Συνόδων, επλήρωσαν την καρδίαν μου ιεράς αγανακτήσεως δια τας προσβολάς ταύτας ει το Σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Δια τούτο ως γνήσιος Ορθόδοξος Χριστιανός
1. Εκφράζω την δήλωσιν ειλικρινούς μετανοίας μου και συμπαρατάξεώς μου εις τον πολύπαθον, νόμιμον και κανονικόν έγκλειστον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίον Ά, και τους συν Αυτώ, δια την επαναφοράν της κανονικής τάξεως εις το Παλίφατον πατριαρχείον των Ιεροσολύμων, ίνα μη εισέτι ''δι' ειμάς βλασφημήται το Όνομα του Θεού εν τοις εθνέσι" (Ρωμ. 2,24)
2. Δεν αναγνωρίζω Αποστολικήν κανονικότητα εις την παράνομον και αντικανονικήν διαδοχήν του Μαρτυρικού Θρόνου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων υπό του σημερινού ασεβούς καταληψία του Θρόνου.
3. Συντάσσομαι με την μόνην νόμον και κανονικήν Αρχήν του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ήτοι του Πατριάρχην κ.κ. Ειρηναίον 'Α και την περί Ατόν Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον, την οποίαν εδιώρισεν, ως κανονικός Πατριάρχης, μετά την αντικανονικήν άρνησιν των Συνοδικών μελών να προσέλθουν εις την πρωινήν και απογευματινήν Συνεδρίαν της 5ης Μαίου 2005, την οποίαν συνεκάλεσεν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
4. Προσκαλώ τέλος όλους τους παρασυρθέντας, παραπλανηθέντας, εκβιασθέντας και αρνηθέντας κατα της νομίμου και κανονικής και πνευματικής Αρχής όπως συμβάλουν παραδειγματιζόμενοι εις την αποκατάστασιν της διασαλευθείσης κανονικής τάξεως εις το Πατριαρχείον συντασσόμενοι εις τούτο μετά του νομίμου και κανονικού Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου 'Α, αδυνατώντας πλέον να διακονήσει υπό το Ωμοφόριον τουΜοιχεπιβάτου του Πατριαρχικού Θρόνου.
5. Η απόφασίς μου αυτή είναι οριστική και αμετάκλητος.
Μετά της εν Κυρίω τιμής
Πατήρ Ιωάννης
Επιστάτης Ιεράς Μονής του οσίου Θεογνίου (το κτήμα του Γαλακτίωνος)
έν Ιεροσολύμοις τη 19η Οκτωβρίου (πη), το σωτήριον έτος 2012
i-samos
πηγη:http://greeknation.blogspot.gr/2012/11/blog-post_3558.html
Patria o muerte: Πατρίδα ή θάνατος.
Κιτς ρεφορμιστικό σύνθημα που φώναξε ο Τσε Γκεβάρα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (11/12/1964)
«Για να βγούμε από την κρίση, πρέπει οι εργάτες να αναλάβουν τον έλεγχο των εργοστασίων».
Aυτό διακήρυξε με περισπούδαστο ύφος ο κεντρικός ομιλητής σε εκδήλωση κόμματος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, τον Ιούλιο που μας πέρασε.
Ίσως να φαντασιώνονταν ότι ζει στην Αγγλία του 19ου αιώνα και να μην πρόσεξε ότι στην Ελλάδα του 2011 δεν υπάρχουν πλέον εργοστάσια.
Στον πολιτικό μικρόκοσμό του, όμως, (εν προκειμένω, το υπομονετικό κοινό των 30 ατόμων) μια τέτοια διαπίστωση περίττευε, μιας και το χειροκρότημα ήταν δεδομένο.
Η εμμονή των διάφορων πολιτικών χώρων να ζουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν
(άλλος στην Αγγλία του 1800, άλλος στο Παρίσι του 1871, ή του 1968, άλλος στην Βαρκελώνη του 1936 κι άλλος στην Βαρκελώνη του... σήμερα), δεν μπορεί παρά να έχει άμεσο αντίκτυπο και στην πολιτική δραστηριότητά τους.
Εγχειρήματα με περιορισμένη εμβέλεια, απευθυνόμενα σε στενό κύκλο «εκλεκτών και φίλων», αυτοαναφορικότητα, αντίγραφα πρωτοβουλιών του εξωτερικού που αποτυγχάνουν να βρουν ερείσματα στην τοπική κοινωνία.
Ο μεταπρατισμός, κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα των πολιτικών, οικονομικών και πνευματικών ελίτ της χώρας, είναι κυρίαρχος και στους χώρους της κατεστημένης αμφισβήτησης.
Όχι μόνο στο πεδίο της πολιτικής σκέψης και πράξης, αλλά και στο πεδίο της κουλτούρας, του πολιτισμού, της νοοτροπίας.
Έχοντας υιοθετήσει όλο το ιδεολογικό οπλοστάσιο του φιλελευθερισμού, μεγάλα τμήματα της αριστερής διανόησης έσπευσαν να βοηθήσουν στην διάλυση κάθε συλλογικής ταυτότητας.
Ξεχνώντας ότι για να υπάρχει διεθνισμός θα πρέπει να υπάρχουν και έθνη (ένα ερμηνευτικό λέξικο θα βοήθαγε), θεώρησαν την «αποεθνικοποίηση»της κοινωνίας βασικό μέλημά τους, υιοθετώντας έναν δήθεν προοδευτικό, αλλά άκρως φιλελεύθερο κοσμοπολιτισμό, κυριάρχο και κατεστημένο, σήμερα, σε ολόκληρη την παγκοσμιοποιημένη Δύση.
Ξέχασαν τον Ρουσώ, που προειδοποιούσε εδώ και 200 χρόνια: «Μην εμπιστεύεσαι τον κοσμοπολίτη. Θα σου πει ότι αγαπάει τους Τατάρους, επειδή δεν είναι ικανός να αγαπήσει τον γείτονά του».
Ένα παράδειγμα είναι τα κινήματα της λατινικής Αμερικής, που χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στην Ελλάδα.
Ενώ, όμως, γίνονται συνεχώς αναφορές στις πολιτικές και κοινωνικές πλευρές των κινημάτων αυτών, δεν ισχύει το ίδιο για την εθνική και πολιτισμική τους διάσταση.
Ενώ οι λαοί της λατινικής Αμερικής παλεύουν (εκτός των άλλων) και για την παράδοση και την κουλτούρα τους, πολλοί θιασώτες τους στην Ελλάδα αρνούνται να κάνουν το ίδιο.
Αποφεύγουν, ως γραφική, την δική τους παράδοση και κουλτούρα, αγνοούν το αντιστασιακό ήθος του λαού τους, την μεγάλη κοινοτιστική του παράδοση, περιφρονούν την ιστορία του. Αντ’ αυτού προτιμούν την μίμηση.
Αντί να παραδειγματιστούν
από τα κινήματα που επικροτούν,
προτιμούν απλώς να αντιγράψουν τα συνθήματα και τις προκηρύξεις τους, τα σχέδια και τα ρούχα τους...
Και αναρωτιώνται, μετά, γιατί τα ανυποψίαστα λαϊκά στρώματα δεν ακούνε σκα και ρέγκε, δεν πίνουν ζαπατιστικό καφέ και δεν πολυκαταλαβαίνουν τις μπριγάδες και τις ροσινάντες τους (για να είσαι αριστερός στην Ελλάδα, πλέον, χρειάζεσαι και δίπλωμα ισπανικών).
Οι χώροι της κατεστημένης αμφισβήτησης στην Ελλάδα έφτασαν, σε μεγάλο βαθμό, να απεχθάνονται ο,τιδήποτε ελληνικό.
Η Ελλάδα βαφτίστηκε
«Αμερική των Βαλκανίων»,
ο πατριωτισμός,
(αυτή η «αφελής προδιάθεση» των απλών ανθρώπων να αγαπάνε τον τόπο τους)
κρίθηκε ανεπιθύμητος,
οι ελληνικές σημαίες εξαφανίστηκαν από τις κινητοποιήσεις.
«Αμερική των Βαλκανίων»,
ο πατριωτισμός,
(αυτή η «αφελής προδιάθεση» των απλών ανθρώπων να αγαπάνε τον τόπο τους)
κρίθηκε ανεπιθύμητος,
οι ελληνικές σημαίες εξαφανίστηκαν από τις κινητοποιήσεις.
Έτσι όμως, βγάζοντας την πατριωτική διάσταση από το κίνημα, αποσυνέδεσαν το κίνημα από την κοινωνία, κλείστηκαν ακόμη περισσότερο στον φαντασιακό τους κόσμο και, εντέλει, προσέφεραν τα λαϊκά στρώματα βορά στα χέρια της ακροδεξιάς.
Εδώ και ένα χρόνο ζούμε την μεταστροφή αυτής της κατάστασης. Σε μία πορεία που κορυφώθηκε στο Σύνταγμα, η κοινωνία αναλαμβάνει για πρώτη φορά την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Το κίνημα διαχέεται πλέον στην κοινωνία και, καθώς διαχέεται, αλλάζουν και τα χαρακτηριστικά του.
H μεταφορά της κινηματικής πρωτοβουλίας από τις «φωτισμένες πρωτοπορίες» στον λαό έχει, μεταξύ άλλων, επιφέρει και την «επανεθνικοποίηση» του κινήματος.
Ο «απολίτικος» λαός υιοθετεί μία σειρά από πρακτικές, δράσεις, ιδέες και αιτήματα που μέχρι πέρυσι ανήκαν στην «δικαιοδοσία» της Αριστεράς και του ελευθεριακού χώρου.
Συγκροτεί τοπικές πρωτοβουλίες, χωρίς, όμως, να απευθύνεται μόνο σε «εκλεκτούς και φίλους», μιλάει για άμεση δημοκρατία, χωρίς όμως να την ντύνει με μια κουλτούρα παντελώς ξένη προς την παράδοσή του, προχωράει σε εγχειρήματα εναλλακτικής οικονομίας, συνδέοντας, όμως, τους καταναλωτές των πόλεων με τους παραγωγούς της επαρχίας και όχι με παραγωγούς εξωτικών προορισμών.
Φτάνει, πλέον, να καταφύγει ακόμα και σε συγκρουσιακές λογικές (όπως έδειξε η Κερατέα), χωρίς, όμως, να καταλήγει στον φετιχισμό της βίας.
Δεν πρόκειται για «εκφυλισμό» του κινήματος, ούτε «κάνει εκπτώσεις» στην ιδεολογία του, προκειμένου να συμπεριλάβει και τον «απολίτικο κοσμάκη».
Ίσα ίσα που ο «απολίτικος κοσμάκης» θέτει το κίνημα σε πιο υγιείς βάσεις, καθώς το συνδέει με τα προβλήματα, τους πόθους και τους καημούς του (και, βεβαίως, και τα κουσούρια του – πως αλλιώς;).
Οι πρωτοπορίες καλούνται πλέον να ακολουθήσουν αυτές τον λαό.
Και για να το κάνουν, θα πρέπει πρώτα να επιστρέψουν από τα Λονδίνα και τα Παρίσια, τα Βερολίνα και τις Βαρκελώνες που νόμιζαν ότι ζούσαν μέχρι τώρα.
Το πρώτο σημάδι αυτής της αλλαγής είναι ότι σπάει το «ταμπού» της ελληνικής σημαίας, που, από το Σύνταγμα και μετά, καθιερώνεται στις κινητοποιήσεις.
Η εισαγωγή της πατριωτικής διάστασης στο κίνημα, δίπλα στην κοινωνική, δεν αποτελεί έναν «συμβιβασμό» με τους «εθνικόφρονες», προκειμένου να μαζικοποηθούν οι πορείες.
Ούτε είναι ένα διαφημιστικό τρυκ για να μαζέψει κόσμο.
Ούτε συνιστά μια οπισθοδρόμηση του κινήματος από την «επαναστατικότητα» στον «ρεφορμισμό».
Ούτε συνιστά μια οπισθοδρόμηση του κινήματος από την «επαναστατικότητα» στον «ρεφορμισμό».
Ή μια υποχώρηση για να χωρέσει το κίνημα ανθρώπους που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα «ταξική συνείδηση».
Ή μια συγκαταβατική χείρα φιλίας στους
«αφελείς που σκέπτονται ακόμη με σύμβολα».
Ή μια πρόσκαιρη «ανακωχή, μέχρι να πάρουμε το πάνω χέρι».
Ή μια συγκαταβατική χείρα φιλίας στους
«αφελείς που σκέπτονται ακόμη με σύμβολα».
Ή μια πρόσκαιρη «ανακωχή, μέχρι να πάρουμε το πάνω χέρι».
Η πατριωτική διάσταση στο κίνημα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να επανασυνδεθεί το κίνημα με την κοινωνία.
Είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει επιτέλους το κίνημα να εκφράσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του λαού,
και όχι τα φετίχ και τις φαντασιώσεις της εκάστοτε πρωτοπορίας.
Άξεστοι χωριάτες, μειωμένης ταξικής συνείδησης, κάπου στο Μεξικό
Πηγή: xilapetres.blogspot.gr,http://asimpiestos.blogspot.com/
Μπακούνιν - Μάρξ vs Εθνοφοβικών:
ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ:
'• Το κράτος δεν είναι πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, νομικός μύθος της πατρίδας.
Οι προλετάριοι έχουν πατρίδα.
Οι λαϊκές μάζες όλων των χώρων αγαπούν βαθιά την πατρίδα τους.
Αυτή είναι μια φυσική,αληθινή αγάπη.
Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός.
Ο πολιτικός πατριωτισμός,η αγάπη του κράτους είναι η εκφυλισμένη,μέσω απατηλής αφαιρέσεως έκφραση αυτής της αγάπης,προς όφελος της εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας..
• Η πατρίδα αντιπροσωπεύει το αδιαφιλονίκητο και ιερό δικαίωμα κάθε ανθρώπου, ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών,να ζουν, να σκέφτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους, που γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης ιστορικής εξέλιξης.
Υποκλίνομαι λοιπόν μπρος στην παράδοση και την ιστορία των λαών, γιατί είναι το αίμα και η σάρκα, η σκέψη και η θέληση καθ λαού.
Γι αυτό, ειλικρινά, είμαι ο πατριώτης όλων των καταπιεσμένων πατρίδων.
Είμαι πατριώτης και διεθνιστης ταυτοχρονα''
 |
ΜΑΡΞ:
• Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας.
• Ο μετανάστης ανταγωνίζεται τον ντόπιο εργάτη και σιγά σιγά αναγάγει το μεροκάματο στο δικό του επίπεδο.
Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου.
• Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της.
Έτσι αναστέλλεται η εργατική επανάσταση και διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία
• Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται αφ’ ενός ως απεργοσπαστικός μηχανισμός αφ’ ετέρου με τον εργατικό υπερπληθυσμό – πλεόνασμα που δημιουργεί ρίχνει το επίπεδο ζωής σε κατάσταση δουλοπάροικου.
• Η Α’ Διεθνής Ένωση Εργατών έβαλε πρακτικά τέλος στις μεθοδεύσεις των βιομηχάνων και υποχρέωνε τα συνδικάτα να διώχνουν τους ξένους εργάτες πίσω στις χώρες τους με το πρώτο καράβι.
• Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.
ΕΘΝΟΦΟΒΙΚΟΙ:
Οι ΕΘΝΟΦΟΒΙΚΟΙ έχουν τον ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ και τον ΜΑΡΞ σαν σύμβολα-λάβαρα-ιδεολόγους αλλά δε γνωρίζουν καν τι έχουν γράψει, δε δείχνουν να τους έχουν μεγάλη εκτίμηση...
Αν αυτό δεν είναι υποκρισία ιδεολογίας και τρόπου ζωής τι είναι?
Οι λεγόμενοι "ξενοφοβικοί", "φασίστες", "ρατσιστές" πιο πολύ ταυτίζονται με αυτούς παρά αυτοί που τους καπηλεύονται.
Η Εμπορευματοποίηση, το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα των πολιτικών, οικονομικών και πνευματικών ελίτ της Ελλάδος, κυριάρχησε και στους χώρους της κατεστημένης "αριστερής" αμφισβήτησης.
Όχι μόνο στο πεδίο της πολιτικής σκέψης και πράξης, αλλά και στο πεδίο της "κουλτούρας", της "τέχνης", της νοοτροπίας.
Έχοντας υιοθετήσει όλο το ιδεολογικό οπλοστάσιο του φιλελευθερισμού, μεγάλα τμήματα της αριστερής διανόησης έσπευσαν να βοηθήσουν στην διάλυση κάθε συλλογικής ταυτότητας.
Ξεχνώντας ότι για να υπάρχει διεθνισμός θα πρέπει να υπάρχουν και έθνη..
(ένα ερμηνευτικό λεξικό θα βοήθαγε).
Θεώρησαν την «αποεθνικοποίηση» της κοινωνίας βασικό μέλημά τους, υιοθετώντας έναν δήθεν προοδευτικό, αλλά άκρως φιλελεύθερο κοσμοπολιτισμό, κυρίαρχο και κατεστημένο, σήμερα, σε ολόκληρη την παγκοσμιοποιημένη Δύση.
Ένα παράδειγμα είναι τα κινήματα της λατινικής Αμερικής, που χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στην Ελλάδα.
Ενώ, όμως, γίνονται συνεχώς αναφορές στις πολιτικές και κοινωνικές πλευρές των κινημάτων αυτών, δεν ισχύει το ίδιο για την εθνική και πολιτισμική τους διάσταση.
Ενώ οι λαοί της λατινικής Αμερικής παλεύουν (εκτός των άλλων) και για την παράδοση και την κουλτούρα τους, πολλοί θιασώτες τους στην Ελλάδα αρνούνται να κάνουν το ίδιο.
Αποφεύγουν, ως γραφική, την δική τους παράδοση και κουλτούρα, αγνοούν το αντιστασιακό ήθος του λαού τους, την μεγάλη του παράδοση, περιφρονούν την ιστορία του.
Αντ’ αυτού προτιμούν την μίμηση.
Αντί να παραδειγματιστούν από τα κινήματα που επικροτούν, προτιμούν απλώς να αντιγράψουν τα συνθήματα και τις προκηρύξεις τους, τα σχέδια και τα ρούχα τους...
Οι χώροι της κατεστημένης "αμφισβήτησης" στην Ελλάδα έφτασαν, σε μεγάλο βαθμό, να απεχθάνονται ο,τιδήποτε ελληνικό.
Η Ελλάδα βαφτίστηκε «Αμερική των Βαλκανίων»,
ο πατριωτισμός, (αυτή η «αφελής προδιάθεση» των απλών ανθρώπων να αγαπάνε τον τόπο τους)
κρίθηκε ανεπιθύμητος. Οι ελληνικές σημαίες εξαφανίστηκαν από τις κινητοποιήσεις.
Έτσι όμως, βγάζοντας την πατριωτική διάσταση από την ιδεολογία, αποσυνέδεσαν τα ιδεολογικά κινήματα από την κοινωνία.
Κλείστηκαν ακόμη περισσότερο στον φαντασιακό τους κόσμο και εντέλει, προσέφεραν τα λαϊκά στρώματα βορά στα χέρια Των καιροσκόπων.
Οι ιδεολογικές "πρωτοπορίες" καλούνται πλέον να ακολουθήσουν αυτές τον λαό.
Και για να το κάνουν, θα πρέπει πρώτα να επιστρέψουν από τα Λονδίνα και τα Παρίσια, τα Βερολίνα και τις Βαρκελώνες που νόμιζαν ότι ζούσαν μέχρι τώρα.
Το πρώτο σημάδι αυτής της αλλαγής είναι ότι σπάει το «ταμπού» της Ελληνικής σημαίας!
Η εισαγωγή της πατριωτικής διάστασης στα ιδεολογικά κινήματα, δίπλα στην κοινωνική, δεν αποτελεί έναν «συμβιβασμό» με τους «εθνικόφρονες», προκειμένου να «μαζικοποηθούν» οι πορείες.
Ούτε είναι ένα διαφημιστικό τρυκ για να μαζέψει κόσμο.
Ούτε συνιστά μια οπισθοδρόμηση… από την «επαναστατικότητα» στον «ρεφορμισμό».
Ή μια υποχώρηση για να «χωρέσουν» άνθρωποι, που δεν έχουν αποκτήσει «ταξική συνείδηση»…
Ή μια συγκαταβατική χείρα φιλίας στους «αφελείς που σκέπτονται ακόμη με σύμβολα».
Ή μια πρόσκαιρη «ανακωχή, μέχρι να πάρουμε το πάνω χέρι».
Η πατριωτική διάσταση στα ιδεολογικά κινήματα, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να επανασυνδεθεί η «ιδεολογία» με την κοινωνία.
Είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει επιτέλους η «ιδεολογία» να εκφράσει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του λαού, και όχι τα φετίχ και τις φαντασιώσεις του εκάστοτε «πρωτοποριακού».
Φάκελος Προσωπικά Δεδομένα> Η Ευρωπαϊκή Ένωση τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί τη Google ΠΗΓΗ: Φάκελος Προσωπικά Δεδομένα> Η Ευρωπαϊκή Ένωση τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί τη Google
Μετά από εννέα μήνες ερευνών για τις μεθόδους με τις οποίες συλλέγει ηGoogle τα δεδομένα των χρηστώνγια εμπορικούς σκοπούς, η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται να διαμηνύσει στην εταιρεία να αλλάξει τις μεθόδους της.
Δώδεκα συστάσεις έχουν συνυπογράψει 24 από τις 27 ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ, σύμφωνα με το Reuters, για να αποφευχθούν "μεγάλα ρίσκα" ως προς την ιδιωτικότητα των χρηστών. Το πρακτορείο ειδήσεων αναφέρει πως θα γίνει επίσημη ανακοίνωση για την επιστολή που περιέχει τις συστάσεις προς τη Google, σήμερα, Τρίτη.
Από τον περασμένο Μάρτιο, η Google συνδυάζει με σύννομο τρόπο τα δεδομένα από υπηρεσίες και sites που της ανήκουν, όπως το YouTube και το Gmail, για καλύτερηστοχευμένη διαφήμιση.
Οι ρυθμιστικές αρχές της Ευρώπης όμως, ξεκίνησαν έρευνα σχετικά με αυτή την κίνηση της εταιρείας, η οποία ανατέθηκε στη Γαλλική αρχή δεδομένων.
Οι μέθοδοι της Google δεν χαρακτηρίζονται παράνομες, αλλά "οι πρακτικές της θα πρέπει να τροποποιηθούν, όταν συνδυάζει προσωπικά δεδομένα χρηστών από όλες τις υπηρεσίες, αφού ο συνδυασμός σε τόσο μεγάλη κλίμακα εμπεριέχει υψηλό ρίσκο γα την ιδιωτικότητα των χρηστών", αναμένεται να αναφέρει η επιστολή.
Οι συστάσεις θα περιλαμβάνουν τα προσωπικά δεδομένα, το ιστορικό των περιηγήσεωναπό τους browsers, καθώς και τη συλλογή των γεωγραφικών δεδομένων και των πληροφοριών των πιστωτικών καρτών.
Πηγή: Pc Magazine
ΠΗΓΗ: Φάκελος Προσωπικά Δεδομένα> Η Ευρωπαϊκή Ένωση τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί τη Google http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/10/google.html#ixzz29Z5MXjcb
Ιδιωτικότητα και Ασφάλεια των RFID chip (αφιέρωμα RFID chip)
Πιο συγκεκριμένα, το θέμα της ασφάλειας των συστημάτων και της αυθεντικοποίησης στο RFID, αφορά το πρόβλημα καλώς συμπεριφερόμενων readers τα οποία διαβάζουν πληροφορίες κακόβουλων tags, ειδικότερα πλαστών. Μέχρι πρόσφατα δεν διαφαινόταν να υπάρχει κίνδυνος αντιγραφής ενός tag αλλά ειδικοί απέδειξαν σημαντικές αδυναμίες ασφάλειας όπως η αντιγραφή ενός διαβατηρίου νέας γενιάς ή ενός συστήματος immobilizer με μη εξειδικευμένο χαμηλού κόστους εξοπλισμό.
Από την άλλη, η ιδιωτικότητα στο RFID αφορά το πρόβλημα κακόβουλων readers που διαβάζουν πληροφορίες από tags στα οποία δεν έχουν εξουσιοδότηση. Οι περισσότεροι κίνδυνοι παραβίασης της προσωπικής ζωής των πολιτών προκύπτουν από το γεγονός ότι τα tags με τη μοναδικότητα του σειριακού αριθμού τους, μπορούν εύκολα να συσχετιστούν με τη ταυτότητα ενός ατόμου.
Κίνδυνος παρακολούθησης των κινήσεων ενός ατόμου.Μπορεί να βγει ένα συμπέρασμα για τη συμπεριφορά ενός ατόμου με βάση τα δεδομένα που λαμβάνεται από μια ομάδα tags.
Κίνδυνος συσχέτισης.
Όταν ένας πελάτης αγοράσει ένα προϊόν το οποίο φέρει ένα tag, η ταυτότητα αυτού του ατόμου μπορεί να συσχετιστεί με τον ηλεκτρονικό σειριακό αριθμό του αντικειμένου.
Κίνδυνος αποκάλυψης θέσης. Άτομα τα οποία φέρουν ένα tag μοναδικού σειριακού αριθμού μπορεί να παρακολουθούνται στο χώρο και η τοποθεσία τους να φανερώνεται, με την προϋπόθεση αυτός που κάνει την παρακολούθηση να γνωρίζει την αντιστοιχία ατόμου με tag.
Κίνδυνος αποκάλυψης προτιμήσεων.
Επιπλέον το tag σε ένα αντικείμενο φανερώνει τον κατασκευαστή, τον τύπο του, την μοναδική ταυτότητα του αλλά και την τιμή του. Αυτό αποκαλύπτει τις προτιμήσεις του πελάτη σε ανταγωνιστικές εταιρίες ή άλλα αδιάκριτα άτομα.
Κίνδυνος κατηγοριοποίησης ανθρώπων.
Κάποιοι μπορούν να κατηγοριοποιήσουν τα άτομα σε διάφορες ομάδες με βάση τα tags που φέρουν, και να τα εντοπίσουν χωρίς καν να γνωρίζουν την ταυτότητα τους.
Κίνδυνος αποκάλυψης συναλλαγών.
Όταν ένα αντικείμενο που φέρει tag αλλάξει ομάδα μπορεί κάποιος να συμπεράνει μια συναλλαγή μεταξύ των ατόμων που συσχετίζονται με αυτές τις ομάδες.
Κίνδυνος απαρχαιωμένων στοιχείων.
Οι καταχωρήσεις που αφορούν ένα άτομο σε μια βάση δεδομένων δεν ενημερώνονται όταν το άτομο αποκόπτεται από το προϊόν που φέρει το tag άλλα το συσχετίζουν εφόρου ζωής με αυτόν με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να εξάγονται λάθος συμπεράσματα για το άτομο αυτό.
Για τα προβλήματα και τους κινδύνους των συστημάτων RFID έχουν προταθεί διάφοροι τρόποι επίλυσής τους:
1)Καταστροφή των tags κατά την αγορά τους, μέσω ενός kill command, ή αφαίρεση της ετικέτας χειροκίνητα όπου αυτό επιτρέπεται. Σαν μέτρο αποφυγής κακόβουλων kill commands απαιτείται ο reader που θα αποστείλει το kill command να έχει μεταδώσει και συγκεκριμένο PIN, το οποίο θα επαληθεύσει την ενέργεια αυτή. Η πρόταση της καταστροφή των tags, εξαλείφει όλα τα πλεονεκτήματα του RFID που μπορεί να αξιοποιήσει ο καταναλωτής.
Για τα επαναχρησιμοποιήσιμα tags μία πρόταση είναι η απενεργοποίηση τους μέσω κάποιας sleep command και η ενεργοποίηση τους με κάποια wake up command, κάτι που όμως περικλείει προβλήματα αυθεντικοποίησης των readers ή διαχείρισης κωδικών.
2)Η ασφάλεια των tags μπορεί ακόμα να επιτευχθεί με χρήση απλών υλικών από μέταλλο τα οποία μπλοκάρουν και διαχέουν την RF ακτινοβολία, για παράδειγμα μια κονσέρβα ή 27mm περιτύλιγμα με αλουμινόχαρτο είναι ικανά να θωρακίσουν το tag. Επίσης υλικά με υγρότητα απορροφούν τα RFID σήματα, για παράδειγμα 1mm περίβλημα θαλασσινού νερού έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Ακόμα και τα πλαστικά αλλά και κάθε αγώγιμο υλικό έχει σαν αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του σήματος της κεραίας, για παράδειγμα ένα tag μέσα σε μια ανθρώπινη γροθιά θα μπορούσε ίσως να αποτρέψει την ικανότητα ανάγνωσης του. Τέλος μπορεί να αποτραπεί πλήρως η λήψη ενέργειας από ένα tag αν απλώς τοποθετηθεί μέσα σε ένα κλωβό Faraday ενώ παρομοίως μπορεί να αποτραπεί η επιτυχής αποστολής σημάτων από έναν reader αν αυτός τοποθετηθεί σε μία τέτοιου είδους περίφραξη η οποία εμποδίζει τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, όπως είναι ο κλωβός Faraday.
Πίνακας: Επίδραση υλικών στις RFID επικοινωνίες
Κίνδυνος παρακολούθησης των κινήσεων ενός ατόμου.Μπορεί να βγει ένα συμπέρασμα για τη συμπεριφορά ενός ατόμου με βάση τα δεδομένα που λαμβάνεται από μια ομάδα tags.
Κίνδυνος συσχέτισης.
Όταν ένας πελάτης αγοράσει ένα προϊόν το οποίο φέρει ένα tag, η ταυτότητα αυτού του ατόμου μπορεί να συσχετιστεί με τον ηλεκτρονικό σειριακό αριθμό του αντικειμένου.
Κίνδυνος αποκάλυψης θέσης. Άτομα τα οποία φέρουν ένα tag μοναδικού σειριακού αριθμού μπορεί να παρακολουθούνται στο χώρο και η τοποθεσία τους να φανερώνεται, με την προϋπόθεση αυτός που κάνει την παρακολούθηση να γνωρίζει την αντιστοιχία ατόμου με tag.
Κίνδυνος αποκάλυψης προτιμήσεων.
Επιπλέον το tag σε ένα αντικείμενο φανερώνει τον κατασκευαστή, τον τύπο του, την μοναδική ταυτότητα του αλλά και την τιμή του. Αυτό αποκαλύπτει τις προτιμήσεις του πελάτη σε ανταγωνιστικές εταιρίες ή άλλα αδιάκριτα άτομα.
Κίνδυνος κατηγοριοποίησης ανθρώπων.
Κάποιοι μπορούν να κατηγοριοποιήσουν τα άτομα σε διάφορες ομάδες με βάση τα tags που φέρουν, και να τα εντοπίσουν χωρίς καν να γνωρίζουν την ταυτότητα τους.
Κίνδυνος αποκάλυψης συναλλαγών.
Όταν ένα αντικείμενο που φέρει tag αλλάξει ομάδα μπορεί κάποιος να συμπεράνει μια συναλλαγή μεταξύ των ατόμων που συσχετίζονται με αυτές τις ομάδες.
Κίνδυνος απαρχαιωμένων στοιχείων.
Οι καταχωρήσεις που αφορούν ένα άτομο σε μια βάση δεδομένων δεν ενημερώνονται όταν το άτομο αποκόπτεται από το προϊόν που φέρει το tag άλλα το συσχετίζουν εφόρου ζωής με αυτόν με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να εξάγονται λάθος συμπεράσματα για το άτομο αυτό.
Για τα προβλήματα και τους κινδύνους των συστημάτων RFID έχουν προταθεί διάφοροι τρόποι επίλυσής τους:
1)Καταστροφή των tags κατά την αγορά τους, μέσω ενός kill command, ή αφαίρεση της ετικέτας χειροκίνητα όπου αυτό επιτρέπεται. Σαν μέτρο αποφυγής κακόβουλων kill commands απαιτείται ο reader που θα αποστείλει το kill command να έχει μεταδώσει και συγκεκριμένο PIN, το οποίο θα επαληθεύσει την ενέργεια αυτή. Η πρόταση της καταστροφή των tags, εξαλείφει όλα τα πλεονεκτήματα του RFID που μπορεί να αξιοποιήσει ο καταναλωτής.
Για τα επαναχρησιμοποιήσιμα tags μία πρόταση είναι η απενεργοποίηση τους μέσω κάποιας sleep command και η ενεργοποίηση τους με κάποια wake up command, κάτι που όμως περικλείει προβλήματα αυθεντικοποίησης των readers ή διαχείρισης κωδικών.
2)Η ασφάλεια των tags μπορεί ακόμα να επιτευχθεί με χρήση απλών υλικών από μέταλλο τα οποία μπλοκάρουν και διαχέουν την RF ακτινοβολία, για παράδειγμα μια κονσέρβα ή 27mm περιτύλιγμα με αλουμινόχαρτο είναι ικανά να θωρακίσουν το tag. Επίσης υλικά με υγρότητα απορροφούν τα RFID σήματα, για παράδειγμα 1mm περίβλημα θαλασσινού νερού έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Ακόμα και τα πλαστικά αλλά και κάθε αγώγιμο υλικό έχει σαν αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του σήματος της κεραίας, για παράδειγμα ένα tag μέσα σε μια ανθρώπινη γροθιά θα μπορούσε ίσως να αποτρέψει την ικανότητα ανάγνωσης του. Τέλος μπορεί να αποτραπεί πλήρως η λήψη ενέργειας από ένα tag αν απλώς τοποθετηθεί μέσα σε ένα κλωβό Faraday ενώ παρομοίως μπορεί να αποτραπεί η επιτυχής αποστολής σημάτων από έναν reader αν αυτός τοποθετηθεί σε μία τέτοιου είδους περίφραξη η οποία εμποδίζει τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, όπως είναι ο κλωβός Faraday.
Πίνακας: Επίδραση υλικών στις RFID επικοινωνίες
Σύνθεση Υλικού | Οι επιδράσεις του στα RF σήματα |
Αυλακωτό χαρτόνι | Απορρόφηση από την υγρασία, detuning (dielectric) |
Αγώγιμα υγρά | Απορρόφηση |
Γυαλί | Εξασθένηση |
Κονσέρβα | Σύνθετες επιδράσεις στη διάδοση(lenses, filters) ανάκλαση |
Ανθρώπινο σώμα | Απορρόφηση, detuning(dielectric), ανάκλαση |
Μέταλλα | ανάκλαση |
Πλαστικά | Detuning (dielectric effect) |
3)Χρήση κωδικών πρόσβασης στο tag για την εξουσιοδοτημένη χρήση του. Απαραίτητη είναι η επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης των κωδικών. Επιπλέον παράδοξο για κάποιες περιπτώσεις εφαρμογών είναι το γεγονός ότι ο reader συνήθως δε ξέρει ποιο κωδικό να μεταδώσει σε κάποιο tag παρά μόνο αν ξέρει την ταυτότητα του.
4)Χρήση κρυπτογράφησης κατά την επικοινωνία μεταξύ tag και reader. Σε αυτή τη περίπτωση υφίσταται το πρόβλημα της διαχείρισης των κλειδιών καθώς και του κατακόρυφης αύξησης του κόστους των tags προκειμένου αυτά να εκτελούν δυναμικές λειτουργίες κρυπτογράφησης.
5)Χρήση πολλών εναλλασσόμενων ψευδωνύμων με σκοπό την αντικατάσταση της παρουσίας ενός μοναδικού σειριακού αριθμού του tag με άλλους τυχαίους ή μη ανιχνεύσιμους αριθμούς.
6)Χρήση blocker tags, τα οποία μπλοκάρουν τους μη εξουσιοδοτημένους readers προσομοιώνοντας πολλά tags ταυτόχρονα. Ο κίνδυνος εξελιγμένοι readers να είναι ικανοί να φιλτράρουν επιτυχώς τα σήματα του blocker tag είναι υπαρκτός.
7)Χρησιμοποιώντας ένα επιπλέον κύκλωμα, ένα tag μπορεί να κάνει μια "σήμα προς θόρυβο" ανάλυση ώστε να προσδιορίσει την απόσταση του reader και ανάλογα να ορίσει τη συμπεριφορά του. Η τεχνική αυτή δεν είναι επαρκής για να εγγυηθεί κάτι αλλά είναι συμπληρωματική των προαναφερθέντων τεχνικών.
8)Proxying προσέγγιση. Χρήση προσωπικών συσκευών αυτοπροστασίας από αναγνώστες RFID για διαφύλαξης της ιδιωτικότητας, όπως για παράδειγμα το "Watchdog Tag", μία συσκευή παρακολούθησης και ελέγχου της RFID δραστηριότητας ή το "RFID Guardian", μία συσκευή που λειτουργεί σαν κάποιο είδος RFID firewall.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)